De cryptowereld werd jarenlang vooral geassocieerd met extreme koersschommelingen, speculatie en onzekerheden. Maar ondertussen groeit binnen Europa een heel andere ontwikkeling: grote Europese banken werken gezamenlijk aan een gereguleerde digitale munt gekoppeld aan de euro. Onder meer ING, Rabobank en ABN AMRO investeren inmiddels in een Europees stablecoin-project onder de naam Qivalis. Daarmee proberen Europese banken een alternatief te bieden voor de door de Amerikaanse dollar gedomineerde cryptomarkt.
Wat is een stablecoin?
Een stablecoin is een digitale munt waarvan de waarde gekoppeld is aan een bestaande valuta, bijvoorbeeld de euro of de Amerikaanse dollar. In tegenstelling tot cryptomunten zoals Bitcoin of Ethereum blijft de koers daardoor relatief stabiel.
Een euro-stablecoin vertegenwoordigt bijvoorbeeld simpel gezegd: 1 digitale munt = ongeveer 1 euro.
Die stabiliteit wordt meestal bereikt doordat er echte euroreserves tegenover staan, bijvoorbeeld:
* banktegoeden;
* staatsobligaties;
* deposito’s.
Stablecoins functioneren daardoor eigenlijk als een soort digitale versie van traditioneel geld, maar dan op blockchaintechnologie.
Waarom willen Europese banken dit?
Momenteel wordt de wereldwijde stablecoinmarkt vrijwel volledig gedomineerd door Amerikaanse partijen zoals Tether (USDT) en Circle (USDC). Naar schatting is ongeveer 98 à 99 procent van alle stablecoins gekoppeld aan de dollar. Europa dreigt daardoor afhankelijk te worden van Amerikaanse digitale betaalinfrastructuur. Dat vinden steeds meer Europese banken en beleidsmakers een risico. Het consortium Qivalis wil daarom een Europees alternatief bouwen:
* gebaseerd op de euro;
* onder Europees toezicht;
* volgens Europese regelgeving;
* beheerd door Europese financiële instellingen.
Volgens de initiatiefnemers draait het niet alleen om crypto, maar vooral om:
* digitale betalingen;
* internationale transacties;
* financiële autonomie;
* toekomstige blockchain-infrastructuur.
Waarom doen ING, Rabobank en ABN AMRO mee?
Opvallend is dat traditionele banken jarenlang juist waarschuwden voor crypto. Nu stappen zij zelf actief in blockchain- en stablecoinprojecten.
Dat heeft meerdere redenen:
1. Snellere internationale betalingen
Met blockchaintechnologie kunnen betalingen vrijwel direct verwerkt worden, ook buiten kantooruren en landsgrenzen om.
2. Lagere transactiekosten
Voor internationale betalingen kunnen stablecoins goedkoper zijn dan traditionele bancaire systemen.
3. Programmeerbare betalingen
Stablecoins maken zogenaamde “smart contracts” mogelijk: automatische digitale transacties die zichzelf uitvoeren zodra aan voorwaarden is voldaan.
4. Concurrentie met Big Tech en Amerikaanse cryptobedrijven
Europese banken willen voorkomen dat de toekomstige digitale financiële infrastructuur volledig in handen komt van Amerikaanse bedrijven.
Europa wil digitale onafhankelijkheid
De discussie rond stablecoins past in een bredere Europese beweging richting digitale soevereiniteit.
Europa probeert steeds vaker minder afhankelijk te worden van:
* Amerikaanse cloudbedrijven;
* Big Tech-platforms;
* buitenlandse AI-systemen;
* Amerikaanse betalingsnetwerken.
Stablecoins worden daarbij gezien als onderdeel van toekomstige digitale infrastructuur. De Europese Centrale Bank (ECB) kijkt echter ook kritisch mee. Sommige centrale bankiers vrezen namelijk dat stablecoins risico’s kunnen opleveren voor:
* financiële stabiliteit;
* banktegoeden;
* monetair beleid;
* toezicht op geldstromen.
Daarom werkt Europa tegelijk ook aan een officiële digitale euro vanuit de ECB zelf.
Wat maakt Qivalis bijzonder?
Het project Qivalis is opvallend groot geworden. Inmiddels zijn 37 banken uit 15 Europese landen aangesloten. Nederland speelt daarbij een belangrijke rol:
* het hoofdkantoor staat in Amsterdam;
* vergunningen lopen via De Nederlandsche Bank;
* Nederlandse banken behoren tot de belangrijkste deelnemers.
De bedoeling is dat de euro-stablecoin eind 2026 operationeel wordt.
Wat betekent dit voor leden van HCC!beleggen?
Voor leden van HCC!beleggen is dit dossier interessant omdat het laat zien hoe snel traditionele financiële instellingen veranderen.
Jarenlang stonden banken sceptisch tegenover crypto. Nu investeren zij zelf actief in:
* blockchaintechnologie;
* tokenisatie;
* digitale activa;
* stablecoins;
* digitale betaalinfrastructuur.
Dat kan gevolgen hebben voor:
* internationale betalingen;
* financiële markten;
* aandelen van banken;
* fintechbedrijven;
* cryptobedrijven;
* Europese concurrentiepositie.
Daarnaast laat deze ontwikkeling zien dat blockchaintechnologie waarschijnlijk breder wordt dan alleen speculatieve cryptohandel. Grote banken zien inmiddels concrete toepassingen voor:
* effectenhandel;
* betalingsverkeer;
* liquiditeitsbeheer;
* internationale transacties.
Voor beleggers is vooral interessant dat Europa hiermee probeert een eigen digitale financiële infrastructuur op te bouwen, onafhankelijker van Amerikaanse dominantie.
Conclusie
De Europese stablecoin-plannen laten zien dat blockchaintechnologie steeds meer onderdeel wordt van de reguliere financiële wereld. Waar crypto vroeger vooral een nichemarkt was, stappen nu ook grote traditionele banken actief in digitale valuta en blockchaininfrastructuur.
Of de Europese stablecoin daadwerkelijk een groot succes wordt, moet nog blijken. Maar duidelijk is wel dat Europa de digitale financiële toekomst niet volledig aan Amerikaanse spelers wil overlaten. En juist daarom is dit veel meer dan alleen een cryptoverhaal — het gaat uiteindelijk ook over economische macht, digitale autonomie en de toekomst van het Europese financiële systeem.
Disclaimer: dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen financieel of beleggingsadvies. Beleggen en investeren in cryptoactiva brengen risico’s met zich mee. Doe altijd zelf onderzoek voordat je financiële beslissingen neemt.
