Veel aandelenbeurzen noteren dicht bij of zelfs op all-time highs, de AEX incluis. Dat gebeurt ondanks aanhoudende geopolitieke spanningen en politieke onzekerheid, waaronder de zoveelste onrust veroorzakende actie vanuit Washington. Zolang de economische groei doorzet en bedrijfswinsten op peil blijven, lijken beleggers dat te verkiezen boven geopolitieke onrust.
Toch is waakzaamheid geboden. Onder de oppervlakte is het onrustig op de obligatiemarkten, traditioneel de ruggengraat van het financiële systeem. Historisch gezien geldt: als de kapitaalmarktrente fors oploopt, blijven ook aandelenmarkten zelden gespaard. Voor beleggers is het daarom essentieel om de ontwikkelingen op de internationale obligatiemarkten nauwlettend te volgen.
Japan: een historische beweging
Een van de opvallendste bewegingen zien we in Japan. De Japanse tienjaarsrente is in ruim een jaar tijd gestegen van circa 1,15% naar ongeveer 2,25%. Voor westerse begrippen lijken dit bescheiden percentages, maar voor Japan is dit een ware aardverschuiving.
Jarenlang schommelde de rente rond 0,5% tot 1,0%. Deze trendbreuk markeert een fundamentele verandering in het Japanse renteklimaat. Vooralsnog blijft de impact op de overheidsfinanciën beheersbaar: rentelasten bedragen ongeveer 10% van de overheidsinkomsten. Dat is fors, maar nog niet direct problematisch.
Verenigde Staten: structurele zorgen nemen toe
Zorgwekkender is de situatie in de Verenigde Staten. Larry Fink, topman van BlackRock, waarschuwde onlangs dat de ontspoorde Amerikaanse overheidsfinanciën onvoldoende aandacht krijgen. Dat lijkt haaks te staan op de aanhoudende bullmarkt op Wall Street, maar juist die tegenstelling verdient aandacht.
De Amerikaanse tienjaarsrente beweegt al geruime tijd binnen een bandbreedte van circa 4,0% tot 4,6% en noteert momenteel rond 4,23%. Opvallend is dat de Federal Reserve de balansafbouw (quantitative tightening) heeft stopgezet en inmiddels weer verruimt. Of men dat nu QE noemt of niet, feit is dat de Fed opnieuw liquiditeit toevoegt.
Bron: FT.COM
Herfinanciering als tikkende tijdbom
In 2026 bereikt circa 7.500 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties de vervaldatum. Die schuld moet worden geherfinancierd, tegen aanzienlijk hogere rentes dan het huidige gemiddelde van ongeveer 3,2%. Dat maakt de financiering structureel duurder.
De vraag is bovendien wie dat enorme aanbod zal absorberen. Buitenlandse beleggers zijn voorzichtiger geworden, terwijl binnenlandse institutionele partijen ook niet onbeperkt Treasuries willen opnemen. Met een inflatie van rond de 2,8% à 3,0% en een begrotingstekort van circa 7% van het bbp is de houdbaarheid van de situatie onderwerp van toenemende twijfel. De Amerikaanse staatsschuld nadert inmiddels de 38.500 miljard dollar en kan in 2026 de grens van 40.000 miljard passeren.
Historisch gezien begint Wall Street nerveus te worden wanneer de tienjaarsrente structureel boven ongeveer 4,7% uitkomt. Een exact omslagpunt bestaat niet, maar obligaties blijven een cruciale graadmeter.
Wat betekent dit voor HCC-beleggers?
Voorlopig lijken aandelenmarkten ongevoelig voor deze signalen, maar dat kan snel veranderen. Een stijgende rente verhoogt de financieringskosten, drukt waarderingen en kan het sentiment kantelen. Voor beleggers is dit geen reden tot paniek, maar wel tot alertheid.
Het obligatiefront verdient de komende maanden minstens zoveel aandacht als de aandelenmarkt. Wie dat negeert, loopt het risico verrast te worden door een omslag die vaak sneller komt dan verwacht.
Disclaimer HCC!beleggen: Dit artikel is bedoeld ter informatie en educatie en vormt geen beleggingsadvies of aanbeveling. Beleggen brengt risico’s met zich mee; u kunt (een deel van) uw inleg verliezen. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. HCC en de auteurs aanvaarden geen aansprakelijkheid voor beslissingen die op basis van deze informatie worden genomen. Raadpleeg bij twijfel een onafhankelijk financieel adviseur.
